تبليغاتX
سرزمین بارانی
شمع ها تا آخر می سوزند ...
 

       وقتی بهار آمده تا پشت خانه ام  ..

                                                مثل نسیم پنجره را باز میکنم ..

 

         

         باز هم بهار آمد و جهان سرود سبز زندگی را سر داد ..

 

               سال نو مبارک !    

+ نوشته شده در  ساعت   توسط آتنا فکور 

 

                                  هشدار به سبک ایرانی !  

 

           الهي جز جيگر بزني!

 ما ایرانی ها همیشه به فرهنگ و پیشینه خود افتخار می کنیم ..

آنچنان به اصالت و اعقاب خود  مفتخریم که خودمان هم باورمان شده که ما نسل کوروش و داریوش جملگی از فرهیختگان این جهان محسوب میشویم  ..

اما اگر فقط اندکی تعصب خود را کنار بگذاریم و  واقع بینانه  بنگریم شاید بتوان دوران کنونی ملت ایران را دوران هویت های گمشده نام نهاد ..

ملت ایران که از دیر باز ثابت کرده که ملت حرف است تا عمل .. اینک در مرز نا پیدای سنت و تکنولوژی آنچنان دست و پا میزند که بیم غرق شدنش میرود ..

برای بالا رفتن  پایمان را به روی ویرانه های اصول و فرهنگ  میگذاریم و دست آویزی  جز باد نداریم .. افسوس که ما بسیار فقیریم !

+ نوشته شده در  ساعت   توسط آتنا فکور  | 

 

 ازدواج موقت کلاه گشاد شرعی بر سر زنان ؟ ! 

 

                                            

چند سالی است که معضلی به نام ازدواج موقت و یا همان صیغه گریبانگیر جامعه ما شده است ..

 معضلی که بر خلاف دیگر مشکلات جامعه ما سپر محافظی متشکل از شرع و قانون دارد ..

می گویند ازدواج موقت راهکاری است برای جلوگیری از فحشا و فساد ..

اما به نظر میرسد که امروزه ازدواج موقت خود دری را به سمت آسیب های اجتماعی گشوده است که حتی با بیشترین تلاش ها هم بسته نخواهد شد ..

+ نوشته شده در  ساعت   توسط آتنا فکور  | 

 

                          چه رنگی داره خوشبختی ؟ .. به یاد آر

                   

پشت پیچ این جاده .. جاده زندگی ما .. سرنوشت منتظر ماست .. گاه تقدیر ساخته دست ماست و گاه فقط این قلم روزگار است که برایمان می نگارد ..

حتما بارها شده که آرزو کنی که : ای کاش تقدیر جز این می نوشت ..

اگر مرغ آرزو را پشت پنجره خیال به دستت بدهند .. اگر بگویند که ترسیم تصویر پشت پیچ  جاده به دست توست ..

اگر غیر ممکن ها .. ممکن شوند .. آرزوی تو چیست ؟

                                          

مرغ آرزو را پر بده که .. تماشا داره رویاهای بیدار ..

+ نوشته شده در  ساعت   توسط آتنا فکور  | 

 

           جداسازی زنان از مردان کوتاه فکری و یا دوراندیشی ؟

                                     

همیشه این سوال مطرح بوده که تفکیک اجتماعات زنان از مردان آیا به امنیت روانی و جسمی این دو گروه کمک می کند یا خیر ..

کلاس های درس مجزا در دانشگاه ها .. اتاق های متفاوت در کتابخانه ها .. ورودی های جدا در برخی از مکان های عمومی .. صف های تفکیک شده حتی در همایشها و راهپیمایی ها ..

این ها نمونه هایی از جداسازی دو گروه جنسی از یکدیگر است ..

                         218760.jpg

اما سوال این است .. آیا با سعی در تفکیک این دو گروه از یکدیگر آیا به هدف که همان امنیت جامعه است میرسیم ؟

آیا با این روش باعث نمیشویم که افکار نسل جوان از همان ابتدا به سمت روابطی پنهانی کشیده شود ؟

آیا با این روش به بار آمدن دخترانی با اعتماد به نفس پایین و پسرانی سطحی نگر کمک نمیکنیم ؟

این ممنوعیت ما را به سمت جامعه ای پاک هدایت میکند یا ما را به سوی تباهی سوق میدهد ؟

+ نوشته شده در  ساعت   توسط آتنا فکور  | 

 

                           

                                       لحظه ها با ما وفاداری کنید 

درهای آسمون میگن تو این روزا گشوده شده .. شاید یه فرصت تازه برای ما تو آسمون مسافره .. میگن فقط باید طلب کنی ..             

                            

میگن یه کمی آن طرف تر یکی هست که که می بخشه .. منتظر یک خواهشه .. به روی هر تباهی خط سفیدی می کشه ..

                                      

میگن اسمش خداست .. برای هر کسی یه رنگیه .. تو خدا داری ؟ اهل دعایی ؟ باهاش حرف میزنی ؟ ...... خدای تو جواب میده ؟

+ نوشته شده در  ساعت   توسط آتنا فکور  | 

 

                    ای عاشقان

 

ای عاشقان .. ای عاشقان .. گلایه دارم از جهان

                                          نا مردمی از هر کران آتش به دل ها می زند

همچون زمین و آسمان .. ستاره های خون چکان

                                           سنگ مصیبت هر زمان بر سینه ما می زند

                                      آتش به دل ها می زند

دنیا به کام اهل ناز  ..  ما بی دلان اهل نیاز

                                      این قلب خونین باغ ما .. داغ شقایق داغ ما                                       

                                       آتش به دل ها می زند 

ما خسته از رنگ و ریا .. با درد هر داغ آشنا

                                   این آسمان را پر فروغ .. روی زمین را بی دروغ

خالی ز کین میخواستیم

                                نیک و نوین می خواستیم

                                                                    زیباترین می خواستیم

 

                               کی اینچنین می خواستیم ؟

                         

 

روزی که قلب این جهان .. با عشق و آزادی زند

                                            دنیا به روی مردمان .. لبخندی از شادی زند

ای عاشقان .. ای عاشقان ..       از یاد ما یاد آورید

دلدادگان .. دلدادگان ..                 با یاد ما داد آورید        از یاد ما یاد آورید

 

شادا که با یگانگی از بند غم رها شویم

                                           به رغم بد بیگانگی من و تو با هم ما شویم

شادا به روزی اینچنین

                             چون ما چنین می خواستیم

                                                                   آری همین می خواستیم

           

 

                         آری همین می خواستیم !

+ نوشته شده در  ساعت   توسط آتنا فکور  | 

 

      حجاب .. دیواری از جنس  فولاد یا حریر ؟

 

ما  زنان ایرانی مسلمان با حکمی به نام حجاب مواجه هستیم  .. برخی از ما با اعتقادی درونی و بعضی دیگر بنا به عرف جامعه و عده ای هم تنها به اجبار پذیرای این حکم هستیم ..

 

از زوایای بسیار گوناگونی میتوان به این بحث پرداخت .. می شود در مورد ضرورت یا عدم ضرورت حجاب ، اندازه و نوع آن ، اجبار و یا اختیار انتخاب آن ... سخن گفت ..

 

 

اما سوال من این است   ... اگر اینگونه یاد بگیریم و یاد بدهیم ..

 

 

                           

    

آیا میتوانیم  از بروز این فجایع جلوگیری کنیم  ؟؟؟

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط آتنا فکور  | 

 

                   یه گل از من می خرین ؟

 

                                    

 

سلام مامانی .. این گلا رو هیچکسی ازم نخریده .. ولی ناراحت نیستم چون میتونم برای تو نگهشون دارم ..

یه کمی پژمردن مثل خودم ولی تو قبولشون میکنی .. مگه نه ؟ آخه میگن مامانا خیلی مهربونن ..

اینجا هوا خیلی سرده ولی تو نگران نشیا .. میبینی که .. یه کت پیدا کردم ولی پاهام دارن یخ میزنن .. اینکه غصه نداره مامانی .. وقتی پاهام یخ بزنن خیلی هم خوبه .. چون دیگه بی حس میشن سرما رو حس نمیکنم ..

تو الان کجایی مامان ؟ اینجایی یا تو آسمونی ؟ کاش جایی که تو هستی گرمتر باشه .. کاش میشد فقط یه بار میومدی پیشم .. بغلم میکردی .. منو میبوسیدی .. هیچکسی تا حالا منو نبوسیده مامان ..

اگه فقط میشد یه بار تو چشمات نگاه کنم .. فقط یه سوال ازت میپرسیدم مامانی ..

چرا منو به این دنیا آوردی مامان ؟

+ نوشته شده در  ساعت   توسط آتنا فکور  | 

 

من هم یک انسانم ...

 

 من هم یک انسانم  ...

از نگاه یک زن و یا از نگاه زنی تربیت شده به دست افکاری مرد سالارانه نمی نویسم .. 

به عنوان یک انسان خواهم نوشت ..  

به کتاب هایی همچون * زنان کتک خورده * ، * جنگ علیه زنان * ، * جنس دوم * و .. کاری ندارم  ، نظریه های  فمینیستی و فرهنگ نامه ها و رمان های زنانه را فراموش کردم ..

 

با مردانی که مرا ناقص العقل میشمارند و یا آنانی که در محافل ، فریاد تو خالی و  پوچ

برابری زنان را سر میدهند و یا  حتی با آن انسانهای استثنایی و  قابل تحسین  هم که مرا می فهمند ، کاری ندارم ..

 

با کسانی طرف  صحبتم که نمی خواهند این کینه و عداوت را پایان بخش باشند .. تا به کی اینهمه خشم با جنس من ؟

 

آزارهای روحی و روانی و جنسی شما را شاهدیم و مجبوریم که سکوت کنیم .. نه !        شعار ندهید ، ما مجبوریم به سکوت !

 

تا کی شخصیت دخترکان ما را با زور بازویتان لگد کوب می کنید ؟

 

نگویید که این افکار  یک زن است و توقعی بیش از این نیست ..  نگویید که بازچه شده که جیغش !!! در آمده .. نگویید که که امان از این زن !

 

آری ، من یک زن هستم  .. نه می خواهم و نه می توانم که آنرا تغییر دهم  .. شما به جای نگاه به جنسیتم به اندیشه ام بنگرید .. زور بازویتان برترتان نمی کند ..

 

 

این پست را تقدیم میکنم به بدن های کبود دختران سرزمینم ...

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط آتنا فکور  | 

سلام به یاران همیشگی ...

                                         

نازنین قصد ندارم اشک بر گوشه چشمت آورم

یا که اندوه جهان را به دلت بنشانم

اما تو بگو

می توان از گل گفت .. داس گلچین را ندید؟

یا که از مهتاب گفت .. ابر سنگین را ندید؟

بدتر از آن

از انسان گفت و انسان را ندید؟

می توان غم را دید

گریه را شنید

وهمچنان خندید؟

می توان از گزش پروانه ترسید؟

                                           می توان گل را چید؟                                            

می توان لبخند را کشت و به شادی رقصید؟

می توان با قاصدک جنگید؟

آنکه اینها همه را تاب آرد

می توان آدمیش نامید؟

می توانش نامید؟

 

سلام به همه آشنایان دیروز و امروز .. می خواهم خانه ای بسازم از جنس عشق ..

با پنجره هایی گشوده به آسمان و پرده هایی از حریر احساس .. خانه ای به رنگ آرامش .. به رنگ آبی ..

آمده ام تا تو بگویی ‌‌.. تا با تو بگویم .. با من بمان که خانه دل همیشه آباد است ..

+ نوشته شده در  ساعت   توسط آتنا فکور  |